Mag ik opgelucht zijn dat mijn kinderen het huis uit zijn?

Eindelijk rust, eindelijk tijd — en toch voelt het raar om dat hardop te zeggen, want hoort een goede moeder niet vooral verdrietig te zijn?

Er is geen vast script voor hoe je je hoort te voelen tijdens het leeg nest syndroom. Sommige moeders huilen wekenlang bij elke lege kamer. Andere voelen vooral opluchting, en pas later — soms maanden later — een vorm van verdriet. Beide reacties zijn evenveel waard, ook al lijkt de buitenwereld vooral op het eerste te rekenen.

Wat helpt om je eigen proces te accepteren

• Verdriet en opluchting sluiten elkaar niet uit — je kunt allebei voelen, soms zelfs op dezelfde dag, zonder dat het ene het andere ongeldig maakt.
• Vergelijk je jezelf met andere moeders die hetzelfde meemaken? Hun proces zegt niets over hoe jouw proces “zou moeten” verlopen.
• Als de overgang ook nog een rol speelt, versterken hormonale schommelingen vaak hoe heftig je dit moment beleeft — geen toeval, en geen teken dat je overdreven reageert.
• Geef jezelf de tijd die je nodig hebt, ongeacht wat anderen ervan vinden of hoe snel zij er doorheen leken te zijn.