Mag ik weer lachen na een verlies?

Voor het eerst in weken lachte je weer, gewoon om iets kleins. En meteen erna voelde het alsof je diegene daarmee verraadde.

Dat schuldgevoel is heel begrijpelijk, en het zegt niets over hoeveel je van diegene hield. Rouwen is als roeien met twee riemen: je hebt het verdriet nodig, én je hebt het leven nodig. Gebruik je er maar één, dan blijf je in rondjes draaien.

Wat kan helpen

Geen wondermiddelen, maar dit zijn een paar dingen die vaak verschil maken:

• Schuldgevoel na een lichte dag is een van de meest voorkomende reacties bij rouw.
• Lachen is niet vergeten — het is een teken dat je nog leeft, naast het feit dat je nog steeds mist.
• Er is geen moment waarop iemand je “toestemming” geeft om weer te lachen. Het gebeurt vanzelf, vaak eerder dan je had verwacht.
• Je mag genieten van iets kleins zonder dat het iets zegt over de grootte van je verdriet.
• De lichtere en zwaardere momenten wisselen elkaar af, soms op dezelfde dag. Dat is geen inconsistentie — dat hoort bij hoe rouw werkt.
• Praat erover met Hi-Naomi als het schuldgevoel groter voelt dan het lichte moment zelf.